WK-voetbal
Het WK-voetbal is begonnen. Voor mij is dit nu al mijn tv-hoogtepunt van het jaar. “Negentig minuten lang naar getoeter luisteren. Is dat nu zo boeiend”, probeert men mij hier op mijn paard te krijgen. Maar het zal niet lukken, niet tijdens een WK. Voetbal is passie, voetbal is emotie, voetbal kan bijzonder mooi zijn. Helaas ben ik de enige hier die daar zo over denkt. De echte voetbalfan heeft zijn weg naar WinFakt! nog niet gevonden. Als het niet natuurlijk komt, dan moet het maar onnatuurlijk. Zo heb ik met de ‘mannen’ een pronostiek georganiseerd. Ik ga u de spelregels besparen maar wie na de finale op nummer één staat krijgt dertig euro. Voor alle duidelijkheid: mijn tegenstanders zijn voetbalnerds. Onlangs vroeg ik of ze Lionel Messi kenden? “Messi wie? De Messias?” Spijtig dat de eerste maar dertig euro krijgt, eigenlijk.
Complimentjes
“Iedereen is gevoelig voor complimentjes”, lees ik hier. “Maar heb jij je baas al eens een compliment gegeven?” Dat vind ik nog eens een vraag. Heb ik mijn baas al een complimentje gegeven? Neen, om eerlijk te zijn. Ik zie hier ook staan dat slijmen bij de baas werkt, dus misschien moet ik dat wel bij deze goed maken. Maar hoe doe je dat? Volgens de tekst mag ik niets zeggen over zijn werkprestaties. Onze directeur heeft gewoon de luxe dat hij kan gaan en staan waar hij wil. Als hij denkt van: “Het is mooi weer, ik ga fietsen”, dan doe hij dat ook gewoon. Dan trekt hij zijn WinFakt! – wielertenue aan en springt hij op de fiets. Dan rijdt hij een Tour de France op zichzelf. Met die nuance dat hij geen cols overgaat, maar wel vluchtheuvels. Maar ik was dus op zoek naar een oppervlakkig compliment. Wel directeur, je bent alvast de sportiefste directeur die ik ken.
Flitsen
Bij ons in Mol zijn de parkeerwachters een echte plaag. Je auto mag geen minuut langer dan nodig op de parkeerplaats staan of je hebt prijs. Dan vlieg je zonder pardon op de bon. Terwijl de andere burgemeesters in hun dorp of gemeente de inbrekers proberen te pakken, veilige fietspaden aanleggen, zegt onze burgemeester: “Ik ga dat ook doen maar eerst moeten de auto’s goed geparkeerd staan.” En dan heb ik nog niet gehad over al die flitscontroles, dat is een ware plaag. Wij hebben klanten over heel het land en dus zijn er voortdurend mensen van ons op de baan. Het is alsof de flikken het weten. Je kan natuurlijk ook moeilijk naast onze auto’s kijken. En daar zit het probleem, zij zitten daar heimelijk in een anoniem voertuig terwijl wij keihard opvallen. Maar wij hebben daar iets op gevonden. Telkens wanneer er iemand geflitst wordt, rijdt die persoon een blokje om tot net achter de anonieme auto van de flikken. En dan neemt die een foto van hun auto en nummerplaat. Zodoende hebben wij nu een hele lijst van flitswagens. Als we nu nog eens een zo’n wagen tegenkomen, kunnen we daar rustig voorbij flitsen, zonder zelf geflitst te worden. Het is dan toch waar: wie een kuil graaft voor een ander, valt er zelf in.
Heel kort
Af en toe dan ga ik eens rondneuzen bij mijn collega-blogschrijvers. Zo zag ik volgende quote staan in een blog van Jos Ghysen. “Kinderen op de achterbank kunnen ongelukken veroorzaken maar waar een mens niet aan denkt is dat ongelukken op de achterbank kinderen kunnen veroorzaken.” En hier zijn mensen die dus ongelofelijk veel tijd in hun wagen doorbrengen, hé.